het zit er voorlopig weer op

1. de beroemde kloostergang

2. met op de achtergrond de kathedraal

3. waar de nonnen om 18.00 uur zuivere vespers zingen

4. wachtend op de trein naar Holland. Au revoir. Tot ziens..

Moissac, vanuit Linschoten, is ons eindpunt van deze 3 weken geworden. Het is een mooie tocht in stilte door schitterende natuur. Ook als gewone randonnee, wandelpad, is het een aanrader.

In Moissac hebben we een extra dag doorgebracht bij Accueil Carmel, ofwel de overnachtingsplek in het klooster. Tijd genoeg om de wereldberoemde kloostergang onder van een gids te bewonderen. Deze is wel 900 jaar oud! Voor het grootste deel ongerestaureerd intact gebleven. Schitterend..Het was een waardige afsluiting met gezellige maaltijden met medepelgrims en zuiver nonnengezang in de kathedraal tijdens de vespers.

En nu zijn we weer thuis. Wie weet wanneer we de draad weer oppakken....

Merci a tous le monde pour beaucoup de rencontres speciales ! Et au revoir !

en zowaar...regen

1 vandaag in de pelerine, de zonnenbloemen bogen diep door het vocht

2. Gisteren begon de priester in Lascabanes de viering met het ritueel van de voetwassing van de pelgrims. Heel bijzonder om mee te maken

3. Eergisteren nog zinderend warm. Even schaduw in een grot.

4. de oude brug van Cahors: Pont Valentre. Met een legende over de duivel die een hap van de middelste toren genomen heeft...

Vannacht was het hier onweer, donder en bliksem en heel veel regen. Het moest ook wel na zoveel hete dagen. Gelukkig hield het tegen de ochtend op met de onweer; het had wel gezorgd voor electriciteitsuitval in onze gite. De eigenaresse sliep elders en had alles klaar gezet voor het ontbijt; niet rekening houdend met stroomuitval. Dus de 10 pelgrims redden zich bij kaarslicht en koffie opschenken met gekookt water op het gasfornuis; ook dat gebeurt.

En daarna de regen getrotseerd en glibberend en glijend over de heuvels getrokken. De pelerine is niet voor niets meegebracht. Je schoenen liepen weer lekker vol met de witte leem, de stokken deden goed dienst als evenwichtbewaarders.

Nu in Lauzerte; een schilderachtig Middeleeuws dorpje tegen een heuvelrug geplakt. Mooi gerestaureerd en de architect heeft het dorpsplein met een grapje afgemaakt; 1 hoek van het plein loopt omhoog.. een uitdagend plekje voor de kinderen.

Morgen de laatste 25 km naar Moissac

de hitte is voorbij

Vandaag langs de mooie Lot naar Cahors gelopen en wel in normalere temperaturen (25 graden en bewolkt). Cahors is een redelijk grote stad met een speciale kathedraal; 2 grote koepels en veel verschillende bouwstijlen. Er was vanmiddag een speciale mis in een klein kapelletje en... de reiszegen na. Weer helemaal in de sfeer.
Nog maar een paar dagen en we zijn in Moissac.
Dan zit t er weer op; jammer. ( elke weg komt uit bij mijn huis....al is het soms even zoeken... vrij naar Daniel Lohues...)

Figeac

1. De hitte slaat toe, we liepen soms in 35+ graden

2. Estaing met zijn oude brug, kruis en natuurlijk het kasteel van Giscard.

3. We ontmoeten weer mooie mensen; Angelik, Maria en Philippe.

4. Conques wat een hoogtepunt, een schitterend mooi dorp uit de Middeleeuwen met een actieve Norbetijnse monnikengemeenschap. Heerlijk rustmoment en lieve hospitaliers;

we zijn in de hitte in Figeac aangekomen. Nu een rustdag want in deze temperaturen vraagt het lichaam wat meer pauze. We mikken op Cahors en passen de dagetappes aan, 40 graden is wat veel voor Hollanders!

Presque rien de la pluie jusqua ici.

Amities, WenM

Conques of Paradise

We zijn aangekomen in Conques, na 10 dagen lopen in schitterende natuur nu een rustdag. Conques is weer een centrum van pelgrims (en omdat het zo speciaal is ook hoopjes toeristen). Vanmorgen eeen mooie mis meegemaakt, gisteren een oorstrelend orgelconcert. Het is weer als vanouds in de atmosfeer van pelgrimeren.
Voor Elisabeth de etappeplaatsen: Montbonnet, Monistrol d`Allier, Le Falzet, St. Alban sur Limagnole, Lasbros, Nasbinals, St. Chely d`Aubrac, Espalion, Massip, Conques. Ca va tres bien!
Amities!

de weg gaat verder

1. Hartelijk weerzien met Elisabeth en Claude.

2. Ontmoetingen al op de eerste dag met Frederic uit Quebec.

3. Een extra plaatje voor Elisabeth; ze houdt van koeien en stieren

4. Midden in schitterende natuur van de Margeride

Ja, ja jullie lezen het goed; we zijn weer in de lucht. We schrijven dit bericht vanuit Aumont-Aubrac; een klein dorp aan de Via Podiensis; de pelgrimsroute vanuit Le Puy en Velay en naar St. Pied de Port. We hebben dit keer maar 3 weken de tijd, dus het wordt waarschijnlijk niet verder dan Moissac.

Het is weer als vanouds; vanaf de eerste dag terug in de sfeer van de camino. We zijn begonnen bij Elisabeth en Claude. Elisabeth hebben we vorig jaar ontmoet in Benevent en zijn een week met elkaar opgetrokken. Ze nodigde ons nu uit om bij haar te beginnen. Na twee heerlijke dagen herinneringen ophalen hebben ze ons in Le Puy afgezet.

Dit stuk pelgrimspad is qua natuur de mooiste tot nu toe. Het is alleen ook de drukste en dus lastig om onderkomen te regelen. Tenzij je van tevoren reserveert; en dat doen we dus noodgedwongen. Verder is het gewoon heerlijk afwinden van alle druktes en eindeloos genieten van de rust en ruimte.

Wellicht lukt het om een paar plaatjes te downloaden en misschien tot later?

lieve groeten

WenM

DANK jullie wel !!!

1. vele bossen bloemen, een "welkom thuis-duif", een heerlijke zelfgebakken taart, kaarten, een schitterende kopie in boekvorm van onze hele website met reacties!!, een grote doos bonbons, een sublieme levensgrote foto van onze 3 kids, onze opgepimpte slaapkamer, en een spandoek: "2525 km lopend, zijn ze gek; nee, het zijn Willem en Mariette; welkom thuis" !! En de telefoontjes en mailberichten, natuurlijk.

2. de slaapkamer was niet alleen maar gerestyled, er wachtte ons ook een sprankelende verrassing.. we hebben om 4.00 uur 's nachts op jullie allen getoost! Proost

Als allerlaatste mededeling op deze blog willen we Martijn en Lotte, Anika en Rory, Joost, ouders, familieleden, vele vrienden, dierbare buren en alle andere belangstellenden heel erg hartelijk bedanken voor hun steun en meeleven voor, tijdens en na onze voetreis

Buen Camino = het ga jullie goed op jullie levensweg !!

Einde en begin

dit is het eindpunt van de wereld

dit is het eindpunt van een geweldige voetreis,

dit is het begin van

.........

Overmorgen zijn we weer thuis. En al vragen jullie: "hoe was het?" zullen we verwijzen naar deze blog. Jullie zijn nu aan de beurt. Hoe is het met jou - met jullie?

We zien er naar uit naar huis te gaan.

Symbolisch afsluiten

1. Veel Jacobsschelpen op het strand gevonden

2. het staat er echt: de 0.00 km op de paal op het puntje van de kaap Finisterre.... voor ons: 2525 km van huis .

3. Onze schoenen zijn echt versleten: de zolen zijn poreus, het leer niet meer waterdicht te krijgen, de stenen voel je bij elke stap.

4. We hebben wat kledingstukken verbrand zoals pelgrims dat al eeuwen doen.

5. In de Spaanse kerken mag je geen kaars meer branden (je kunt een electrisch lichtje voor 20 minuten aan laten gaan...maar dat is niet echt..) dus hebben we op Cabo Finisterra een kaars gebrand bij het kruis van Sint Jacob. Vele namen hebben we genoemd: degenen die het gevraagd hebben en iedereen die ons lief is....

De toegift was schitterend...

1. Galicie is bekend om zijn regen, regen en regen, de eerste dag na Santiago was nat en koud, maar ook..

2. nog nooit zoveel regenbogen op een dag gezien

3. we liepen door schitterende oude dorpen met Romeinse herinneringen zoals in Pontemaceira

4. Na regen komt zonneschijn. gisteren klaarde het op en we besloten er nog een etappe aan te plakken. 2 Dagen van 34 en 30 km. De aankomst bij de oceaan maakte veel goed.

5. Op het strand bij Finisterra laat in de middag.

Finisterra

We hebben net Finisterra bereikt. Het werd toch nog een droge en zonnige dag vandaag. Vandaar dat we na Cee zijn doorgelopen tot aan het dorp. Da kaap is nog 3 kilometer. Die bewaren we voor morgen.

Nog 34 km voor het einde van de aarde (Finisterra)

Gisteren was het in Negreira nog 68 kilometer. Vandaag naar Oliviera gelopen. Nu is het nog 34 kilometer naar het EINDpunt. Het is koud en nat ... De laatste loodjes ...

We gaan door!

Vanmorgen met regen uit Santiago vertrokken naar Negreira. Gisteravond roerend afscheid genomen van onze medepelgrims. Partir c'est mourir un peu.

Nog wat plaatjes en woorden...

1. SANTIAGO!!!!!!!!

2. Samen door de Puerta del Perdone, om daarna pas de kathedraal te betreden.

3. Het is net een grote familie geworden, al die medepelgrims die ook die dag zijn aangekomen. We hebben heerlijk met elkaar gegeten gisterenavond.

4. Willem legt zijn hand op het beeld van Sint Jacob.

5. Vanmorgen om 12.00 uur werden we genoemd in de pelgrimsmis. Een indrukwekkende gebeurtenis in een schitterende entourage. Aan het einde werd het wierookvat (van 60 kilo) tot aan de nok omhoog heen en weer gezwaaid door 6 sterke mannen.

We hebben genoten van een rustdag. Vanavond nemen we afscheid van velen die vrienden geworden zijn. Morgen maken we ons op voor het "likeurtje na het diner" oftwel "de cooling-down na de marathon": de etappe naar Finisterra. Het zijn nog 100 km naar het einde van de wereld (zoals ze vroeger dachten). Nog een weekje afkicken en dan...

We proberen woorden te vinden...

1. In Furelos kregen we, na een gesprekje met de pastoor, een boekje met gedichten over de Camino. Voorin schreef hij een persoonlijke gedachte voor ons.

2. De laatste dagen door bossen met eucalyptusbomen gelopen...een genot voor de neus.

3. De laatste morgen voordat we Santiago inliepen ging de zon weer weergaloos op...

4. Het was een eer en een roerend moment om met onze vrienden Guy en Francoise door de monumentale poort voor pelgrims Santiago binnen te lopen. Bijna 2500 km van huis.. en stap voor stap...

SANTIAGO!!!!

We zijn net aangekomen in Santiago. Hier zijn even geen woorden voor....

We zijn er bijijijijijna!

We zijn er bijna, lieve mensen!!! Vandaag nog een ruime dertiger eruit geperst, om morgen op tijd voor de pelgrimsmis van 12.00 uur in Santiago aanwezig te zijn.

Neusstrelende tocht

Vandaag was een neusstrelende tocht door eucalyptusbossen en langs laurierstruiken. We kwamen vanavond aan in Ribadisa. Santiago komt nu écht dichtbij ...

Korte broeken opgeborgen

Woensdag de hele dag gelopen naar Palas de Rey. De wind was snijdend koud en zorgde ervoor dat het tempo hoog lag. Alles bij elkaar is het nog 67 kilometer naar Santiago. Met rasse schreden ...

1. Guy en Francoise hopen morgen hun 2000 km punt te bereiken... en we hebben al vele gezellige momenten samen gevierd!

2. Onze vriend, de grote generaal Bertrand de Breton, in gedenkwaardige houding.

3. OOOOOOOOOOOhhhh Cebreiro

4. In het groene Galicië kleuren de bomen ook bruin en vallen de blaadjes... we struikelen bijna over de tamme kastanjes.

5. De oude en de nieuwe brug over de Rio Miño. We zijn er 2 uur geleden (in de regen) overheen gekomen en overnachten in Portomarin. Nog ongeveer 95 kilometer naar Santiago. We hopen er zaterdag aan te komen....

We hebben net weer genoten van alle reacties die jullie op het weblog en via onze mail ons toegestuurd hebben. We kunnen niet iedereen persoonlijk terugschrijven; maar weet dat jullie meeleven zeer gewaardeerd wordt.

Nog steeds in korte broek

Het wordt eentonig om te schrijven, maar het was alweer een mooie loopdag. Vandaag liepen we naar Sarria. Onvoorstelbaar dat we op 20 oktober nog in de korte broek lopen.

O Cebreiro

We zijn na een schitterende dag bergwandelen aangekomen in Fonfria. O Cebreiro was het mooie maar toeristische hoogtepunt. We genoten van de vergezichten over bergkammen en heuvelruggen in herfstkleuren. Weer een "magnificat".

Wat moet je nog meer?

We zijn met stralend mooi weer naar Vega de Valcarce gelopen. Door een afwisselend heuvellandschap. We aten met onze Belgische en Franse vrienden. Veel humor en goed eten: wat moet je nog meer?!

Rood en geel en groen en bruin

1. Weersomslag op de vroege morgen.

2. Binnen in 1 van de rokerige cafeetjes werd kaart gespeeld door de lokaloos. Roken en alcohol: de hele dag door. ..

3. Gedenkwaardig moment op Cruz de Ferro. De steen van thuis meegebracht neergelegd op de berg van stenen onder aan het hoge ijzeren kruis. Een deel van de last achtergelaten, met bijbehorende stille gebeden. 1 van de pelgrims zong vanuit haar tenen in de ochtendmist: God, keep us in the hollow of your hand. Ontroerend.

4. Van rood en geel en groen en bruin. We liepen vandaag uiteindelijk weer in de zon door betoverend mooie wijngaarden.

5. De spirit van de camino: we kregen ieder een tros druiven van een moestuin formaat wijngaardje van deze Spaanse boer. Hij wenste ons "buen camino!". Wederom ontroerend...

We zijn nu in Cacabelos en slapen in een soort 2 persoonscabines onder de rook van de kerk. Weer eens wat anders.

Cruz de Ferro

Vanmorgen onze stenen op de Cruz de Ferro achtergelaten. We stegen eerst naar 1500 m. en daarna weer gedaald naar 600 m. We zijn nu in Molinaseca.

Vandaag lopen we naar Foncebadon; halverwege de berg met als top Cruz de Ferro.

Autoweg weg

Na een dag langs de autoweg gelopen te hebben kwamen we gisteravond aan in San Martin del Camino. Gelukkig was het wel mooi weer.
Vandaag hebben we eindelijk de autoweg achter ons gelaten. Via bossages van steeneiken, mooie paden en met warm zonnig weer zijn we naar Astorga gelopen. We hadden zelfs nog tijd voor een bezoek aan een klein museum over Romeinse tijden hier.

nog maar een keertje vanuit Leon

1. De sandalen zijn nu echt op..dus nieuwe gekocht

2. de lokale lekkernij: morcilla. Wij wisten niet wat het was en bestelden het. Het is uien uren gestoofd in varkensbloed.... het was toch niet helemaal onze favoriet.

3. De mis in de kathedraal vanmorgen was zeer indrukwekkend... door de entourage, de 6 (!) heren die voorgingen maar vooral door de warme, bronzen bariton van de voorzanger en organist.

4. de kathedraal is ook van buiten (wederom) van grote schoonheid

5. net geluncht met onze Belgische vrienden Guy en Francoise. Al in Zuid Frankrijk trokken we met hen op. Gezocht ...en gevonden op het Plaza Mayor in Leon.

We genieten van een echte rustdag. Gisterenavond vielen we met de neus in de boter doordat deze week het 25e internationale orgelfestival in Leon gehouden wordt. Een orgelconcert met moderne stukken, sommige aangenaam voor het oor, sommige minder onze smaak. Maar passend in de Santa Marina de Real Leonkerk en weer eens een stukje cultuur voor de verandering.