Er zijn mensen die zich afgevraagd hebben of we het wel gaan halen.
Nu: we hebben het al gehaald!
De weg is het doel van onze voetreis. En we hebben al zoveel meegemaakt dat wij het al als geslaagd beschouwen. Het is net als met het leven; je leeft niet om de 100 of 90 te halen; het leven van elke dag is bedoeld om geleefd te worden. Het is mooi om oud te worden: maar vergeet niet vandaag te leven.
En voor degenen die het niet kunnen nalaten zich op dat eindpunt te richten: gisteren zijn we het duizendkilometerpunt gepasseerd. Dus vanuit hier, Mont de Marsan, zijn het er nu nog 960!!
Het gaat dus goed. We hebben heerlijk wandelweer; de nachten zijn koel (7 °C afgelopen nacht), maar overdag is het zacht zonnig nazomerweer, bijna geen wind. En dat samen met het vlakkere Les Landes gebied maakt dat we veel dagen van rond de 30 km kunnen maken. En wie zegt dat Les Landes saai is moet er zelf maar eens doorheen lopen zoals wij dat nu gedaan hebben. Schitterende bosgebieden, betoverende ochtendmist over de manshoge varens en bloeiende hei. bloedrode luchten en dat met de geur van dennenbomen.
We beleven nog steeds elke dag zoveel dat het bijna niet te vertellen is op zo'n site. We ontmoeten langzaam meer dezelfde mensen die met ons op lopen. Mooie diversiteit in nationaliteiten en persoonlijkheden. Onze Zwitserse vriendin Elisabeth hebben we helaas achter moeten laten in Perigueux. Ze heeft een dusdanige beenblessure dat ze meer dan een week rust heeft moeten houden. Het was een ontroerend moment toen er eergisteren onderweg ineens een camper naast ons stil hield en zij op ons toegelopen kwam. Haar echtgenoot was helemaal uit Lyon gekomen om haar te vergezellen tijdens haar gedwongen rustpauze. En ze is ons speurend dagen achterna gereisd. Vragend aan andere pelgrims en lezend in de logboeken waar we geslapen hadden. Schitterend dat ze ons speciaal gedag wilde zeggen. Zij en haar man Claude namen ons mee uit eten. Hopelijk kan ze morgen weer haar voetreis hervatten met dagetappes van 10 km. (Bon chance Elisabeth et merci beaucoup pour tout!)
Wij hopen dat dit onze laatste week in Zuid Frankrijk is. Als alles goed gaat zijn we begin volgende week aan de voet van de Pyreeen. Dat zal een gedenkwaardig moment worden. Al zo lang naar uit gekeken en over gelezen. ( We krijgen al zoooo lang complimenten over ons Frans :):)... we willen nu wel eens Spaans uitproberen)
Afijn, we houden jullie op de hoogte en wederom dank voor de reacties.
5 opmerkingen:
Ha Willem en Marriët,
Eindelijk weer een berichtje uit Utrecht. We volgen jullie site regelmatig en ik vind het fantastisch om te lezen hoe het jullie vergaat! Natuurlijk ook van Els al verhalen gehoord over jullie tocht. Diepe bewondering voor jullie uithoudingsvermogen (dagen van 30 km. pfff...) en ook een beetje jaloers op al die ervaringen en ontmoetingen, die jullie meemaken!
Wel schokkend om te lezen dat er een collega van je is overleden, Marriët...dat zet je weer even met een smak op de grond. Akelig dat je dan zo ver weg bent en het niet met collega's kunt delen. Gelukkig hebben jullie elkaar! En gelukkig is er mail en event. telefoon.
Gaat het met de kids hier thuis allemaal goed en kunnen jullie zo lang zonder hen?
Hier in Utrecht wat "pech onderweg"
gehad in de zomer. Ben gevallen met de fiets en heb pols gebroken en vervolgens hele vakantie in het gips gelopen. Moet ook nu nog flink oefenen om functie van de hand weer terug te krijgen. Klein ongelukje met langdurig gevolg maar het komt allemaal weer goed. Verder is Judith verhuisd naar Maastricht en heeft het daar enorm naar haar zin!
Hoop dat jullie blessure-vrij blijven en ben benieuwd naar alle Spaanse avonturen! Veel liefs van
Henk en Sas
Hallo pelgrimlopers
Het is een waargenoegen steeds jullie belevenis te lezen.
Fijn dat jullie zo genieten en alles voorspoedig verloopt.
Morgen ga ik jullie dochter verrassen maar dat zal ze zelf wel vertellen.
Ik neem aan dat jullie elkaar af en toe bellen.
Vanmorgen kreeg ik jullie kaart binnen met de smid, lijkend op mijn vader heel lang geleden.
Dank ervoor.
Het ga jullie goed en tot wederhorens.
Groeten van Gert en van mij dikke kus, Ma Har.
Lieve Mariëtte en Willem,
fijn een uitgebreider stukje te lezen, fijn dat het goed gaat.
Hier alles prima!
Dag!
Hans en Pia
... mooie gedachte. Doet me denken aan een oude en zeer wijze collega van een tijdje geleden. Die zei: Zoek het geluk niet aan het eind van de weg, maar erlangs.
Veel geluk de komende 1000 kilometers.
Frank
Hola mi padre e mi madre (oid :) ),
Bedankt voor deze mooie update. Heel heel erg goed om te horen dat jullie het nog steeds goed maken en mooie verwante zielen ontmoeten onderweg. In Parijs gingen onze gedachten afgelopen weekend vaak naar jullie uit. De Tour de St. Jacques, het bezoek van de Paus en de tocht met duizenden kaarsjes gedragen door jongeren op zaterdagnacht deed ons denken aan jullie avonturen onderweg.
Blijf genieten van elkaar, de mooie omgeving en mensen op jullie pad.
Hier gaat alles goed. Drukte op veel fronten, maar leuk allemaal. Anika maakt zich op voor haar afscheidsfeestje en vertrek. Met Peter van Vliet gaat het langzaam weer wat beter, maar het duurt zeker nog even voor hij er weer helemaal bovenop komt...
Liefs en een dikke kus, Tijn & Lot
Een reactie posten