Perigueux

1. Willem dient medepelgrim Elisabeth uit Lyon de door hem gemaakte maaltijd op, in de stacaravan in Solignac.
2. Het pelgrimspad loopt door schitterende natuurgebieden( Nationaal park Limousin/ Perigord)
3. en 4. Eigenlijk in omgekeerde volgorde: eerst doornat geregend, weer opdrogen met kranten om ons heen in een restaurantje, en daarna lopend in de volgende regenbui met onze nieuwe regencapes.
5. Een fantastisch mooie koperen kruiswegstatie in de kerk van Sorges.
6. Zoveel keren zijn we de borden " a vendre" (te koop) tegen gekomen. De dorpen lopen leeg op het Franse platteland.


Na een paar goede loopdagen zijn we in Perigueux aangeland. Mooie stad met oud centrum en heel aparte kathedraal.
We hebben alleen de ochtend gelopen omdat we in de middag onze wandelschoenen moesten laten repareren; de hakken zijn finaal stukgelopen na een kleine 1400 km. Dus wij naar het toeristenbureau en vragen naar een schoenmaker. Helaas: op maandag zijn veel winkels de hele dag dicht, waaronder de schoenmakers. De dame bij het bureau heeft er nog 2 geprobeerd te bellen, maar de een nam niet op en de ander vertelde dat hij echt gesloten was. Ze gaf ons de adressen om er morgen langs te gaan.
Wij toch langs een van de adressen om te kijken hoe vroeg de winkel morgen open zou gaan. Het ijzeren hek was gesloten, maar de eigenaar zat met de deur op een kier (het is hier weer warm) te werken. Het woord "pelerins" deed wonderen en hij opende zijn deur en hek voor ons. Morgenvroeg kunnen we onze gerepareerde schoenen ophalen!
We lopen nu de Dordogne door; mooi gebied. Veel Hollanders en meer Engelsen hebben hier een tweede huis of zijn permanent geemigreerd naar
Het wordt al duidelijk een beetje herfst: we lopen over eikeltjes en hazelnoten, de kastanjes kleuren en de spinnenwebben zitten vol dauw in de vroege morgen.
Schitterend om dit nog steeds te mogen doen.