Pyreneen gespot

En dan loop je zomaar in een cafeetje tegen een computer aan...dus even snel naast een heerlijke "grand cafe au lait" een berichtje.
Gisteren naar Orthez gelopen en vandaag naar Sauveterre de Bearn. Vandaag geen 100 meter vlak gelopen; we zijn duidelijk in de heuvels voor het hooggebergte aangekomen. Zweten maar met de beloning van mooie vergezichten. We hebben de hoge pieken in de verte zien liggen en dat was toch wel een heel erg mooi gevoel; daaroverheen en we zijn in Spanje!!!!!
We hebben via veel zoekwerk het telefoonnummer van Linda Lopez achterhaald. Zij is een vriendin van onze grote reis; wij hebben haar opgezocht ergens in de jaren negentig, zij is bij ons in Linschoten geweest, maar toch uit het oog verloren. Nu woont ze in Biaritz en morgenavond gaan we samen eten. Een hoop bij te praten. Mooi zoals je dan in je eigen geschiedenisboek ineens een andere pagina openslaat.
We lopen nu samen op met een Amerikaan en Kiwidame: Tom en Meagan.. wederom heel aardige jonge mensen met hun eigen verhaal.
Het is zo bijzonder dat wij hier lopen en soms moeilijk voor te stellen dat het leven in Linschoten / op het werk ... gewoon doorgaat. Toch realiseren we het wel degelijk; de kinderen vertellen over werk, school, feesten, sport, over het komende vertrek van Anika naar Kreta; maar ook over het langzame herstel van Peter van Vliet (ook wij blijven hem gedenken), we lezen over Kruispuntdag en over ons werk.... het gaat allemaal gewoon door... en het is goed.
Onze tijd bij en met jullie komt weer; alleen nu nog even niet.
De slagroom op de taart moet nu nog komen: de Pyreneen over en Spanje door....