Er zijn mensen die zich afgevraagd hebben of we het wel gaan halen.
Nu: we hebben het al gehaald!
De weg is het doel van onze voetreis. En we hebben al zoveel meegemaakt dat wij het al als geslaagd beschouwen. Het is net als met het leven; je leeft niet om de 100 of 90 te halen; het leven van elke dag is bedoeld om geleefd te worden. Het is mooi om oud te worden: maar vergeet niet vandaag te leven.
En voor degenen die het niet kunnen nalaten zich op dat eindpunt te richten: gisteren zijn we het duizendkilometerpunt gepasseerd. Dus vanuit hier, Mont de Marsan, zijn het er nu nog 960!!
Het gaat dus goed. We hebben heerlijk wandelweer; de nachten zijn koel (7 °C afgelopen nacht), maar overdag is het zacht zonnig nazomerweer, bijna geen wind. En dat samen met het vlakkere Les Landes gebied maakt dat we veel dagen van rond de 30 km kunnen maken. En wie zegt dat Les Landes saai is moet er zelf maar eens doorheen lopen zoals wij dat nu gedaan hebben. Schitterende bosgebieden, betoverende ochtendmist over de manshoge varens en bloeiende hei. bloedrode luchten en dat met de geur van dennenbomen.
We beleven nog steeds elke dag zoveel dat het bijna niet te vertellen is op zo'n site. We ontmoeten langzaam meer dezelfde mensen die met ons op lopen. Mooie diversiteit in nationaliteiten en persoonlijkheden. Onze Zwitserse vriendin Elisabeth hebben we helaas achter moeten laten in Perigueux. Ze heeft een dusdanige beenblessure dat ze meer dan een week rust heeft moeten houden. Het was een ontroerend moment toen er eergisteren onderweg ineens een camper naast ons stil hield en zij op ons toegelopen kwam. Haar echtgenoot was helemaal uit Lyon gekomen om haar te vergezellen tijdens haar gedwongen rustpauze. En ze is ons speurend dagen achterna gereisd. Vragend aan andere pelgrims en lezend in de logboeken waar we geslapen hadden. Schitterend dat ze ons speciaal gedag wilde zeggen. Zij en haar man Claude namen ons mee uit eten. Hopelijk kan ze morgen weer haar voetreis hervatten met dagetappes van 10 km. (Bon chance Elisabeth et merci beaucoup pour tout!)
Wij hopen dat dit onze laatste week in Zuid Frankrijk is. Als alles goed gaat zijn we begin volgende week aan de voet van de Pyreeen. Dat zal een gedenkwaardig moment worden. Al zo lang naar uit gekeken en over gelezen. ( We krijgen al zoooo lang complimenten over ons Frans :):)... we willen nu wel eens Spaans uitproberen)
Afijn, we houden jullie op de hoogte en wederom dank voor de reacties.
