Waar zijn ze nu?

Waar zijn ze nu?

donderdag 30 oktober 2008

Einde en begin

dit is het eindpunt van de wereld
dit is het eindpunt van een geweldige voetreis,
dit is het begin van

.........

Overmorgen zijn we weer thuis. En al vragen jullie: "hoe was het?" zullen we verwijzen naar deze blog. Jullie zijn nu aan de beurt. Hoe is het met jou - met jullie?

We zien er naar uit naar huis te gaan.

Symbolisch afsluiten





1. Veel Jacobsschelpen op het strand gevonden
2. het staat er echt: de 0.00 km op de paal op het puntje van de kaap Finisterre.... voor ons: 2525 km van huis .
3. Onze schoenen zijn echt versleten: de zolen zijn poreus, het leer niet meer waterdicht te krijgen, de stenen voel je bij elke stap.
4. We hebben wat kledingstukken verbrand zoals pelgrims dat al eeuwen doen.
5. In de Spaanse kerken mag je geen kaars meer branden (je kunt een electrisch lichtje voor 20 minuten aan laten gaan...maar dat is niet echt..) dus hebben we op Cabo Finisterra een kaars gebrand bij het kruis van Sint Jacob. Vele namen hebben we genoemd: degenen die het gevraagd hebben en iedereen die ons lief is....

De toegift was schitterend...










1. Galicie is bekend om zijn regen, regen en regen, de eerste dag na Santiago was nat en koud, maar ook..
2. nog nooit zoveel regenbogen op een dag gezien
3. we liepen door schitterende oude dorpen met Romeinse herinneringen zoals in Pontemaceira
4. Na regen komt zonneschijn. gisteren klaarde het op en we besloten er nog een etappe aan te plakken. 2 Dagen van 34 en 30 km. De aankomst bij de oceaan maakte veel goed.
5. Op het strand bij Finisterra laat in de middag.




Droog houden

Willem en Mariëtte over de reis naar Santiago:
"Als we het maar een beetje droog houden onderweg!"